Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, karşılıklı hakaret iddialarının yer aldığı bir boşanma davasında eşinin yaptığı yemekleri sürekli aşağılayan, hakaret eden ve evin mutfak ihtiyaçlarını yeterince karşılamayan kocayı ağır kusurlu sayan kararı onadı.
Şiddetli geçimsizlik yaşayan çift, Aile Mahkemesi’nde karşılıklı boşanma davası açtı. Davacı erkek, eşinin kendisine “moruk”, “bunak”, “pislik” ve “defol” gibi sözler söylediğini, yemek vermediğini ve buzdolabını kilitlediğini ileri sürdü. Erkek ayrıca ortak çocuğun velayetinin kendisine verilmesini ve maddi-manevi tazminata hükmedilmesini talep etti.
Kadın ise eşinin kendisini ve önceki evliliğinden olan çocuklarını aşağıladığını belirtti. Eşinin yaptığı yemekleri sürekli eleştirdiğini savunan kadın, erkeğin “Yemeklerin berbat”, “Yemeklerin zehirli”, “Sen cahilsin”, “Sen ne anlarsın”, “Hırsız” ve “Utanmaz” gibi ifadeler kullandığını söyledi.
Aile Mahkemesi, tarafların birbirlerine hakaret ettiğini kabul etti. Ancak mahkeme, erkeğin eşini sözlü olarak aşağılamasının yanı sıra evin mutfak alışverişini yeterince karşılamadığı ve eşinin emeğini küçük düşüren davranışlarda bulunduğu gerekçesiyle kadına göre daha ağır kusurlu olduğuna karar verdi.
Mahkeme, tarafların boşanmasına, ortak çocuğun velayetinin babaya verilmesine ve kadın lehine aylık nafaka bağlanmasına hükmetti. Ayrıca kadına 20 bin TL maddi, 15 bin TL manevi tazminat ödenmesine karar verildi.
Erkeğin kararı istinafa ve ardından temyize taşıması üzerine dosya Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin önüne geldi. Daire, yerel mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesinin değerlendirmelerini hukuka uygun bularak kararı onadı.
Kararda, evlilik birliği içinde eşe yönelik aşağılayıcı ifadelerin ve aile içindeki temel sorumlulukların yerine getirilmemesinin kusur değerlendirmesinde dikkate alınabileceği vurgulandı. Böylece eşin emeğini küçümseyen söz ve davranışların boşanma davalarında kusur tespitinde önemli bir unsur olduğu ortaya kondu.
Haber Kaynağı : 12punto
