Gücün realitesi ve hukukun sınırı

Türkiye’deki Avrasyacı çevrelerin gerçeklikten kopuk hayalleri, Amerika’nın reel gücü karşısında her seferinde sert bir kayaya çarpıyor; bu noktada hepimiz hemfikiriz.

Ancak bu gücü bir gerçeklik olarak saptamakla, o gücün hukuksuz pratiklerini alttan alta meşrulaştırmak arasında uçurum vardır. Son dönemde tanık olduğumuz güç gösterileri ve askeri operasyonlar, stratejik birer hamle olmanın ötesinde, beynelmilel hukuku ve milletlerarası normları hiçe sayan açık birer zorbalıktır.

ABD’nin küresel stratejisi gereği önce zemin hazırladığı, sonra da bölge toplumlarının üzerine birer felaket gibi çöken IŞİD ve El-Kaide gibi yapıların yarattığı tahribat hafızalarımızda tazeyken, bu haydutça yöntemleri "dinsizin hakkından imansız gelir" memnuniyetiyle görmezden gelemeyiz.

Kendi yarattığı canavarlarla mücadele etme iddiasıyla sivil coğrafyaları ateşe veren bu anlayış, küresel bir istikrar değil, sistematik bir hukuksuzluk üretmektedir. Dahası Amerikan stratejisi önce dolaylı veya doğrudan yöntemlerle hegemonik liderleri, iktidarları palazlandırmakta, "oltaya düşürmekte" nihayetinde toplumlarıyla birlikte onlara ağır bedeller ödetmektedir.

Bugün bölgemizde hatta dünyada sergilenen bu "güçlü olan haklıdır" mantığına dayalı doğrudan veya dolaylı müdahaleleri sessizlikle karşılamak, yarın benzer bir zorbalığın kendi egemenliğimizi hedef almasına davetiye çıkarmaktır. Avrasyacı romantizme ne kadar mesafeliysek, Washington’ın beynelmilel hukukla bağdaşmaz haydutluklarına karşı da o denli ilkeli ve sert bir duruş sergilemek zorundayız. Güce tapmak değil, hukukun ve milli egemenliğin izzetini korumak asıl meseledir.

Son Venezuela operasyonu ile gerçekleştirilen müdahele de kesinlikle, "amasız", "fakatsız" bir sınır tanımaz devlet haydutluğudur...

Haber Kaynağı : 12punto