İsrail’in Gazze’ye yönelik saldırılarının başlamasının üzerinden üç yıl geçerken, bölgede yaşayan Filistinliler savaşın kendileri için takvimdeki süreden çok daha uzun ve yıkıcı geçtiğini anlattı. Evlerini, yakınlarını ve geçim kaynaklarını kaybeden Gazzeliler, çadır kentlerde temel ihtiyaçlara erişimin giderek zorlaştığını belirtti.
Aktarılan bilgilere göre 7 Ekim 2023’ten bu yana İsrail saldırılarında 74 bin 250 Filistinli hayatını kaybetti, 175 bin 278 kişi yaralandı. Enkaz altında kalan ve kayıtlara geçmeyen ölümler nedeniyle can kaybının daha yüksek olabileceği ifade ediliyor. Gazze’de nüfusun önemli bölümünü oluşturan kadın ve çocuklar, zorla yerinden edilme, bombardımanlar, abluka ve açlıkla ağırlaşan koşullar altında yaşam mücadelesi veriyor.
Savaş, Hamas’ın 7 Ekim 2023’te İsrail’e yönelik “Aksa Tufanı” operasyonu ve ardından İsrail’in Gazze’ye saldırılarıyla başladı. O tarihten bu yana yüz binlerce kişi evlerinden ayrılmak zorunda kaldı; aileler barınma, su, gıda ve sağlık hizmetlerine erişimde büyük zorluklarla karşı karşıya kaldı.
“İKİ HAFTADA BİTER SANIYORDUK”
Yerinden edilen Mazen Al-Daghil, savaşın başında çatışmaların kısa sürede sona ereceğini düşündüklerini belirterek, “Savaşın başında, uzun sürmeyeceğini umuyorduk. Her şeyin en fazla 2 hafta içinde sona ereceğini sanıyorduk. Ancak yaşananlar her şeyi yerle bir eden yıkıcı bir savaşa dönüştü” dedi.
Al-Daghil, evlerini, iş yerlerini ve sevdiklerini kaybettiklerini söyleyerek çadır yaşamının ağır şartlarına dikkat çekti. Böcek ve kemirgenlerin görüldüğü çadırlarda su, gıda ve barınma gibi temel ihtiyaçların yeterince karşılanamadığını ifade etti.
Aida Al-Sousi de savaş başlamadan önce üç çocuğunu kaybettiğini, ardından bölgeyi terk etmeleri istendiğini anlattı. Nereye gideceklerini bilmeden kaçtıklarını söyleyen Al-Sousi, geçen üç yılın “gerçek süresinden çok daha uzunmuş gibi” hissedildiğini belirtti. Yazın aşırı sıcak, kışın soğuk, hastalıklar ve temel ihtiyaç eksikliği çadır yaşamının en ağır yanları arasında gösterildi.
Savaştan önce matbaa işleten Ahmed Qannan ise iş yerinin yıkılmasıyla geçim kaynağını kaybettiğini söyledi. Qannan, “7 Ekim saldırılarından önce evlerimizde yaşıyor, işimizi yürütüyor ve düzenli bir hayat sürüyorduk. Bugün, 3 yıllık savaşın ardından her şey tamamen değişti ve hayatımız dayanılmaz bir cehenneme dönüştü” ifadelerini kullandı.
ÇOCUKLAR OKULDAN VE GÜNLÜK YAŞAMDAN KOPTU
Gazzelilerin anlatımlarında çocukların yaşadığı kayıp da öne çıktı. Mohammed Rizq, çocukların eğitimden uzak kaldığını ve günlerinin yardım noktalarında beklemek, su taşımak ya da yemek pişirmek için odun aramakla geçtiğini söyledi. Rizq, “Çocuklarımız eğitim alamıyor ve eğitim düzeyleri oldukça geriledi” dedi.
Rizq’e göre savaş ve yerinden edilme, yalnızca fiziksel koşulları değil, aile ve komşuluk ilişkilerini de etkiliyor. Sürekli baskı, yoksunluk ve belirsizlik, kamplarda yaşayanların psikolojik ve sosyal yükünü artırıyor.
Sarah Hamdan ise savaşın hâlâ devam ettiğini belirterek topçu ateşi ve silah sesleri nedeniyle geceleri uyuyamadıklarını anlattı. Hamdan, korkunun gündelik hayatlarının parçası haline geldiğini vurgulayarak, “Savaş her şeyi yerle bir etti. Aradan geçen zamana rağmen savaşın henüz bitmediğini görüyoruz. Her gün topçu ateşine ve ölümlere maruz kalıyor, İsrail saldırıları nedeniyle bir yerden başka bir yere kaçmak zorunda kalıyoruz” dedi.
Hamdan, uluslararası topluma ve Müslüman ülke liderlerine de tepki göstererek, “Ateşkes olduğunu söyleyenler nerede? Müslüman liderler nerede? Kıyamet gününde Allah onlara soracak: ‘Gazze için ne yaptınız?’” sözleriyle yaşadıkları çaresizliği dile getirdi.
Baraa Badawi de çocuklarını kucağında taşıyarak bir yerden başka bir yere kaçtığını, güvenli bir alan bulamadığını söyledi. Badawi, savaş öncesinde evi ve işi olduğunu hatırlatarak bugün mahremiyet, düzenli gelir ve huzurdan geriye hiçbir şey kalmadığını ifade etti.
Haber Kaynağı : 12punto
