Apple'ın kurucusu Steve Jobs, iş görüşmelerinde adayların sadece yetenek ve deneyimlerine değil, aynı zamanda kişisel motivasyonlarına da büyük önem verirdi. Jobs'un en çok sorduğu soru basit görünse de derin bir anlama sahipti: "Neden buradasınız?" Bu sorunun ardındaki amaç, adayın kişisel hırslarını ve tutkularını ortaya çıkarmaktı.
2010 yılında bir konferansta Jobs, bir saatlik bir görüşmede birini tam olarak tanımanın zor olduğunu, bu nedenle içgüdülere güvenmenin önemli olduğunu belirtmişti. Ona göre, adayın verdiği cevabın içeriğinden ziyade, bu cevabın arkasındaki gerçek motivasyon ve tutku önemliydi.
Jobs, teknik becerilerin zaten bir ön koşul olduğunu düşünerek, adayın işi isteme nedenine odaklanırdı. "Bu iş liderlik becerilerimi geliştirmeme yardımcı olacak" veya "yaptığım işle gurur duymak istiyorum" gibi kişisel hedefler, adayın kendi kendini motive eden bir yapıda olduğunu gösterirdi. Jobs, kişisel tatmin ve gelişim için çabalayan bir çalışanın, şirket için de daha fazla çaba göstereceğine inanıyordu.
İyi "bencil" cevap örnekleri arasında, "Bu pozisyonu, bir gün kendi işimi kurmak için gereken becerileri geliştirmek istediğim için istiyorum" veya "Liderlik yeteneklerimi bir üst seviyeye taşımak için buradayım" gibi ifadeler yer alıyordu.
KLİŞE CEVAPLARDAN KAÇINMAK
Jobs, "Şirketin büyümesine yardımcı olmak istiyorum" gibi klişe ve ezbere dayalı cevaplardan etkilenmezdi. Bu tür cevapların, adayın gerçek motivasyonunu gizlediğini ve samimi bir tutkudan yoksun olduğunu düşünürdü. Jobs'un bu yaklaşımı, işe alımda kişisel hırs ve tutkunun, ezberlenmiş kurumsal cevaplardan daha değerli olduğunu vurguluyor.
Haber Kaynağı : 12punto
