Mühendisliğin evrenselliği

Geçen gün bir yazı yazmıştım.

“Amerika'daki kiram Abdülmecid hamiline ciro edildi” başlıklı.

Yazarken bir anım daha aklıma geldi.

Çalıştığım firmanın İrlandalı patronu, firmanın evinde kira ödemeden kalabileceğimi söyledikten sonra, Newjersey’den New York’un Mount Vernon kasabasına taşındım.

Bir zaman sonra, yaz ayları geldiğinde, Indiana Üniversitesi'nden bir öğrenci staj için bizim firmayı seçti.

Patron, kısa süreliğine lojman gibi kullandığım evde kalabilir mi diye sorunca, memnuniyetle kabul ettim.

Çok tatlı bir inşaat mühendisliği öğrencisi idi.

İhale-teklif süreçlerinde bana yardımcı oluyordu.

Akşamları da birlikte eve doğru yürüyor kahve gibi şeyler içiyorduk.

Derken alt katta oturan, İtalyan-Amerikalı biri ile arkadaş oldu.

Onunla takılmaya başladı. Çocuk garip görünüşlü ipsiz birine benzediğinden, fazla yaklaşmasam da ara ara stajyerin odasında görüyordum.

Fark ettim ki dumanlı garip şeyler içiyorlardı birlikte.

Derken eve gelirken bankamatikten çektiğim 500 doların cebimde olmadığı fark ettim, ertesi gün.

Parayı alt kattaki İtalyan sapığının çaldığını hemen anladım.

Çünkü stajyer bir inşaat mühendisliği öğrencisinin asla adi hırsızlık yapmayacağından emindim. 

Polisi aradığımda, gözümle görüp görmediğimi sordu.

Görmedin ama eminin deyince, maalesef birşey yapamayacağını iletti.

Ertesi günkü toplantıda, patrona olayı anlatınca, şok olduğunu hissettim.

Meğersem, stajyer mühendisin de 200 doları çalınmış ki benden şüphelendiğini söylemiş patrona.

Patron da herhangi bir mühendisin veya kendi mühendisinin, asla para çalmayacağını hattı zatında hırsızlık yapmayacağını bildiği için olayı bana bile söylemeden kulak arkası etmiş.

İkinci hırsızlık vakası olunca, parayı çalan belli oldu.

Patron, hatanın kendisinde olduğunu, stajyer konusunda daha hassas olması gerektiğini söyleyerek, özür diledi.

Muhasebeye çalınan 500 dolarımın hesabıma yatması talimatını vermek istese de kabul etmedim.

Bendeki de ne ahmaklık.

Hem gurbettesin hem paran sınırlı hem de efelik yapıp çalınan paranı geri almıyorsun. 

Olan benim 500 dolara, stajyerin de 200 dolarına oldu.

Olayın ortaya çıkmasından sonra, stajyer mühendis beni pahalı bir red lobster-ıstakoz lokantasına götürdü.

Anladım ki babası da olaydan haberdar olmuş ve gerçeğin ortaya çıkmasıyla benden özür dilemek babında ıstakoz ısmarlama talimatı vermiş.

Istakozun parasını her ne kadar stajyerin babası ödesiyse de hayatımda yediğim en pahalı ıstakoz oldu.