İktidarın çıkarları mı memleketin çıkarları mı?

“Yerli ve Milli olmak” demenin pratikteki anlamı aslında iktidarın her tezini tartışmasız kabul etmek ve en büyük zikzakları da dahil tüm tezlerine yüklediği ahlaki anlama iman etmek demek. Ancak iktidarın tezleriyle ulusal çıkarlar arasında ciddi çatışmalar olduğunu hep beraber deneyimlemedik mi yakın zamanda? 

Mesela daha 1-2 yıl öncesine kadar kontrolsüz göçe evet demeyi gerektiriyordu “yerli ve milli olmak”. Ancak Türkiye’nin çıkarları bunun tam tersini savunmayı gerektiriyordu. 

Ya da 17-25 Aralık’tan önce Fetö’ye “hizmet hareketi” deyip, onun devlet içinde dikey örgütlenmesi için zemin hazırlanmasına alkış tutulmasını gerektiriyordu “yerli ve milli olmak”. Türkiye’nin çıkarları ise bunun tam tersini. 

7 Haziran’dan önce PKK’nın kentlerde güçlenmesine, adeta kendi hukukunu uygulamasına göz yummaktı “yerli ve milli olmak”. Türkiye’nin çıkarları ise tam tersi. 

Bugün de bir partinin seçilmişlerine kayyum atanmasına alkış tutup meşru zemini boğarak gayri meşru zeminin güçlenmesine sebep olmayı, başka bir siyasi parti olan MHP’nin ise devlet içinde “el öptürecek” kadar güçlenmesine alkış tutmayı gerektiriyor “yerli ve milli olmak”. Türkiye’nin çıkarları ise tam tersini. 

Ak Parti’nin devletle arasındaki mesafeyi yok etmesinin konforuna dayanarak bir arada göstermeyi başardığı Ak Parti’nin çıkarları eşittir devletin çıkarları iddiasının pek de öyle olmadığı açıkken bu noktada bir soru sormak gerekiyor: Kim “yerli ve millilik” zırhıyla Ak Parti’nin çıkarlarını kim ise Türkiye’nin çıkarlarını düşünüyor?

Unutmayalım, bazen milliyetçilik, tam olarak milliyetçiliği tekeline aldığını iddia eden ve kendi tezleri ile otoritesini sorgulayan herkesi hain ilan eden müesses nizama meydan okumaktır. Mesela 1919-22 bunun hikayesidir.