Ölünün üstünde tepinmek

Sosyal medyanın yükselişiyle ortaya çıktı: Ölünün üstünde tepiniyor insanlar. 

Düşmanı, eleştirdiği, zulmüne uğradığı insanların ölülerinin üstünde tepinme, adeta onun hatırasını, sevenlerini rahatsız etme davranışı arttı. 

Belki de hep vardı, şimdi daha fazla görünür oldu. 

Bunun nedeni ne? 

İnsanlar kendilerince ''adaleti çağırıyor''. Mevtanın ardından kötü konuşuyor ki hem onun yapıp ettikleri unutulmasın, daha doğrusu kendisine çektirdikleri unutulmasın hem de onu sevenler incinsin, kendilerinin de suçlu olduğunu bilsinler. 

Peki, bu yol niye? 

Esasında bu serzeniş, bu yakarış, bu lanet adaletin tecelli etmeyeceğinden duyulan korkudan ileri gelir. 

Ahiret inancı sağlam bir müminin bu yola başvurması anlamsız. Oysa, imanı güya sağlam insanların bile bu yola saptığını görüyoruz. Birisinin ölümünü Allah'ın ''kutlu'' bir eylemi gibi sunuyorlar, sanki Allah'ın herhangi bir eylemi kutsuzmuş gibi. 

Ölünün ardından lanet okumanın gerçek nedeni, dünyada adaletin gerçekleşmemesine duyulan öfkedir esasında. 

Adalet çökünce her şey çöker. İyilik, mertlik, doğru... En nihayetinde, ölünün ardından ''rahmet okumak'' kalkar, vakur bir sessizlik bile çok gelir insana. 

Bu dünyadaki adaletsizliğe kayıtsız kalmamanın en kolay yoludur, mevtanın ardından sayıp sövmek. 

Sayıp sövmekle ölü zarar görmez. Ama bunda teselli bulundukça dünyada adaletin sağlanması korkarım gecikecek. 

İnsanlardan değil, fiillerinden hesap sorduğumuz, olumsuz fiillerin önüne geçtiğimiz bir adaletin kurulması dileğiyle...

Bayramınız kutlu olsun. 

Adalet öfkemize kurban edilmesin!