Tekno-oligarkların Yeni Ortaçağı

Kapitalizm dönüştü: Tekelleşme, emperyalizm, kolektif emperyalizm ve en nihayet özünü açığa çıkardı... Modern devlet özüne döndü, mafyalaştı. Epeydir mafyokraside yaşıyoruz. 

Ferhan Şensoy'un deyimiyle, ''devletin özü kuvvet; kuvvetin işi savaş''. Mafyokrasinin üstündeki ''modern'', ''hukuk'', ''sosyal'', ''demokratik'' örtüleri çıkardığı, çıkarmaktan imtina etmediği bir çağdayız. 

Mafyokrasinin ekonomi-politik öznesi olmaya en güçlü adaylar teknoloji şirketlerini elinde tutan yarı devlet-yarı özel oluşumlar. Bu oluşumlara ''teknoloji oligarkları'' demeyi isabetli buluyoruz. 

Teknoloji oligarkları, modernite düşmanlarıyla ittifak kurup kendilerine karşı direnç gösterebilecek tüm modern kurumları iğdiş ediyor. Sonuç ortada, ''Yeni Ortaçağ''. Görünmez yeni sınırlarla, anlam dünyalarıyla bölünmüş, ortak zeminini yitirmiş, hukuk güvencesini kaybetmiş ve evrensellik iddiasını kuramamış bir politik ortamda yaşıyoruz. Teknoloji şirketlerinin aslan payını aldığı bir oligarşinin açtığı sahada hizalanan siyasal özneler durumu değiştirmiyor. İçinde bulunduğumuz durumun ya hiç farkında değiliz yahut da bu durumu kanıksıyoruz. Gündelik koşturmacalar, üstlenilmesi gereken sosyal ve politik roller ve en nihayetinde azalan dikkat, tembelleşen zihin ve benzeri nedenlerle dönüşümleri ele alma iradesini gösteremiyoruz. Bir es vermeye, durup mesafe kurmaya, meseleleri daha sakin ve berrak bir zihinle ele almaya ihtiyaç var. 

Günlük siyasal tartışmaların harareti nedeniyle bu dönüşümü yeterince konuşamıyoruz. Dağarcık Türkiye ailesi olarak dostlarımızla iki günlüğüne günlük siyasal tartışmaların hararetinde uzaklaşıp zamanı yavaşlatmaya düşüncelere dalmaya Ayvalık'a gidiyoruz. Etkinliğimizin çağrı metnini dikkatinize sunuyoruz: 

2. Distopya Toplantısı

Teknoloji Oligarklarının Yeni Ortaçağı

Ayvalık, 14-15 Kasım 2026, Destek Tasarım Atölyesi & Dağarcık Türkiye

Ortaçağ'ın derebeyleri, ruhbanı vardı. Cennetten tapu satan emlakçıları... Yeni Ortaçağ'da da arsa satıldı. Metaverse'ten satışa çıktı sanal tapular. Yeni Ortaçağ'ın da hakimleri var: Teknoloji oligarkları. Dua yerine beğeniyle beslenen yeni bir rahip-sermayedar sınıfı var. Yeni Ortaçağın hakimleri ikonları ve putları belirliyor. Milyonların umutlarını, trendlerini, beğenilerini ve imajlarını belirleyen algoritmaları işletiyorlar. Melekler yerine algoritmalar... Kıymeti kendinden menkul ''meta''lar...

Milyonlar avuçlarını Onlara açıyor. Milyonların haykırışlarını Onlar duyuruyor, Onlar şekillendiriyor. Borçlandırılan, güvenlikleştirilen, zombileştirilen milyonlar, Onların eğlencesine, ilaçlarına, bilgilerine ve onayına muhtaç. Bu yeni esaretin adıdır işte Yeni Ortaçağ. Ne veba, ne insanlığın cehaleti, ne iletişimsizlik var bu kez. Yeni Ortaçağ'ın kendisi bir perde gibi iniyor insanlığın önüne. Perdenin ardında gölge oyununda oyuncu ve seyirci artık insan. Çubukları tutanların elinde esir insanlık.

Distopyadayız Biz. Belki de son insanız. İşte bu anda tartışıyoruz... Zamyatin'in Biz'i ve Frankenstein'ın yazarı cesur yürekli kadın Mary Shelley'in Son İnsan'ı baş ucumuzda duruyor. Belki de Son'dayız. Kim bilir belki yarın... Henüz o gün gelmeden o günü konuşacağız.