Almanlar geç, İtalyanlar çok geç anladı

Dün yine basındaydı.

Türkiye 360 bin yabancı öğrenci sayısı ile dünyada altıncı sıradaymış.

Yılda 4 milyar dolara yakın bir gelir.

Sosyal, kültürel ve diğer iktisadi faydaları da cabası.

Eksiklerini başka bir yazıda anlatırım.

Türk üniversiteleri bu rakamı daha da yukarı taşımak için ingilizce eğitim veren bölümlere ağırlık verdiler.

Ancak ingilizce bilen akademisyen sayısı az olunca, istenilen sayıda ingilizce eğitim veren bölüm açmak mümkün olmuyor.

Kabiliyetli gençlerin, bilinen sebeplerle akademiye yönelmemesi ve de yurtdışına göçmesi, Türk Akademisini çoraklaştırıyor. 

Dolayısıyla Türkiye’nin yabancı öğrenci için çekim merkezi olması git gide zorlaşıyor.

Patinaj noktasına yaklaşılıyor.

Daha da zorlaşacak.

Çünkü power-point akademisine dönen Türk Üniversiteleri, ingilizceyi çok iyi kullanan yabancı öğrencileri tatmin etmekte zorlanıyor.

Diğer bir tehdit, Alman Üniversiteleri de İngilizce eğitime geçti.

Özellikle yüksek lisans eğitimleri neredeyse İngilizce.

Haftaya beni ziyarete gelecek olan Mainz Üniversitesi de ingilizce lisans eğitimine başladı.

Daha sonraki hafta gelecek olan Litvanya’nın Vilnus Üniversitesi bile ingilizce bölümler açıyor.

Öğrencilere sunduğu Avrupada serbest dolaşım ve çalışma olanağı, Türkiye’yi tercih eden yabancı öğrencilerin aklını çelecek.

Derken İtalya da devreye girdi ve ingilizce bölümler açtı.

Üstüne yıllık 8 bin yuroluk karşılıksız burs da bonus olarak sunulunca, İtalyan üniversiteleri yeşermeye başladı.

Akıllı Türk gençleri de epeyce tercih eder oldu İtalyayı.

Dolayısıyla, rekabetin dramatik şekilde arttığ uluslararası yüksek öğretimde, sinüs eğrisinin üstlerinde kalmak için yapısal reform entegrasyonunda sorun yaşayanlar, maratonu tamamlayamayacak.