Aşk olsun sana çocuk aşk olsun, acıyorsam sana...

Edip Akbayram abimiz de bu fani dünyadan, ebedi aleme göçtü.

Ama en az yüz yıl daha bu evrende sazı çalınır, sözü söylenir, nazı geçer.

Sonrasını Allah bilir.

Cumhuriyetin yetiştirdiği en önemli sanatçılarımızdan biri olan Edip abimiz, yıllar önce verilen pensilvanya oskarlarını almamış.

Reddetmiş.

Hem de amentüsüz gömülen kardinalin henüz terörist olmadığı dönemde yapmış bu işi.

Hoş, sayın Cumhurbaşkanımız Erdoğan da bu pensilvanyalı papazı kastederek, “önce bunların hakkından gelmek lazım” demiş ve ilk işaret fişeğini yakmıştı.

Edip abimiz, verilen avantaları da elinin tersiyle itmiş.

Yok evrenselmiş, yok Türk bayrağını dünyanın en ücra köşelerinde dalgalandırıyormuş, yok eğitim neferi imiş.

Espiyonaj ve kontur espiyonajın tüm numaralarına rağmen, Edip abimizi oltalayamamışlar.

Ancak, peycesini oltalamışlar.

Almanlar ile kurduğumuz en eski Dersaadet üniversitelerimizin en entelektüel hocaları ortalanıyorken, Edip abimiz cumhuriyete ve Modern Türkiye’nin Devrimlerine ve değerlerine sadık kalmış.

İstanbul’a kurdukları darülfünun ile Osmanlıyı etkisi altına alan Almanlar, Modern Türkiye’yi de hedef aldı.

Detayına girmeye bilgim ve görgüm pek yetmez ama gogıla Abant Toplantıları yazınca resim şak diye ortaya çıkıyor.

Ülkenin hayrına bir süphaneke okumayanlarında merkez üssü olması ayrı bir konu.

Okyanus ötesinden yapılan topçu atışına, gözcülük ederek koordinat veren Almanya, zor duruma düşmüş.

Sanayisi enerji sorunu yaşıyormuş.

Eskisi gibi para kazanamıyormuş.

Rekabet avantajını kaybediyormuş.

Genç iş gücü sıkıntısı çekiyormuş.

250 yıldır, askeriye, eğitim ve ticaret gibi bir çok alanda dostluk yaptığımız Almanya ki dost Almanlar geneli oluşturuyor, bize kazık atmaya çalışıyor.

AB’nin kapısında yıllardır bekletiyor. Cürümü kadar yer yakacak diğer üye ülkelerin, Koca Türkiyeye  atar yapmasına göz yumuyor.

Neyse,

Edip abimizin sözleri ile karşılık verelim.

Aşk olsun sana hans, aşk olsun, acıyorsam sana Allah beni helak etsin.