Benim de yatasım geldi

Fatih Altay’lı da Silivri’ye gönderildi.

Ergenekon zamanı da okuryazar meslek sahibi asker bürokrat, Silivri’ye gönderilmişti.

Güya karşı devrim çok yakındı.

Demokrasi karşıtları kelepçelenince Türkiye nefes alacaktı.

Olmadı.

Hatta tam tersi oldu.

Bir gecede boşaldı Silivri.

Şimdilerde yeniden doldu taştı.

Belediye başkanları, bürokratlar ve daha niceleri.

Son olarak da Altaylı.

Ancak, kimsenin korkup, ağlayıp zırladığı yok.

Karıları bile racon kesip, şükür diyorlar, adliye önünde.

Herkes, eski devrimci misali, yatarı neyse razıyız, deyip, Silivri’nin yolunu tutuyor.

Gençliğe mesaj gönderiyor.

Yurtdışında olsa bile atlayıp uçağa geliyor.

Sonrasında da eşine dostuna mektup gönderiyor.

Derviş misali, Çilehane’de takvaya ulaşmaya çalışıyor.

Ancak Altay’lı, eşeğin gözüne su kaçırdı.

Abarttı biraz.

Silivri’den öyle güzel bahsediyor ki sanırsınız Marmaris’e tatil yapıyor.

İnsanın, ben de gidip biraz yatayım, diyesi gelmiyor değil.