Cenab-ı Allah izin vermedi

Hepinizin Ramazan Bayramını kutlayarak, bayramın bizim için son, diğer müslüman alemi için ikinci gününde, bölgemizdeki savaşa dair bir iki kelam edelim.

Yıllar önce, Körfez bölgesine gittim. Hicaz Demiryolu belgeseli için çekimler yaptım. Medine’nin 200 kilometre kuzeydeki Alula’ya çıktım. Hattı takip ederek, Tebük’e kadar gittim.

Ecdadın, enfes bir projesi olan Hicaz demiryolu projesinin Arap coğrafyası ayağını adım adım gezdim.

Tren hattını, köprüleri ve diğer sanat yapılarını tekrar tekrar inceledim.

Müthiş bir mühendislik yapısının tüm detaylarını kayda aldım.

Bu çalışmalar sırasında, Dubai, Abu Dabi, Cidde, Bahreyn ve Riyad gibi meşhur şehirleri de gezdim.

Pırlanta gibi otelleri, efsane havalimanları, şatafatlı çarşılarını, 850 metre yüksekliğindeki Halife Burjunu gezdim.

Lezzetli yemeklerini yedim.

Lüksün nirvanaya ulaştığı bu coğrafyada, zengilik ve aşırılık göz kamaştırıyordu.

Müslümanlar, dünya üzerinde cennet yaratmış.

Yapay adalar, kanallar ve limanlar üzerine yapılmış eğlence mekanları, zannetmiyorum ki Dünyanın başka yerlerinde var.

Nerden geliyordu bu değirmenin suyu?

Ne bir fabrika ne de bir üretim tesisine rastlamadım, halbuki.

Sadece Allah’ın bir lütfu petrolle oluşturulan bu katma değeri olmayan yapay zenginlik ve sanal hayat neden belli bir bölgede esir kalmış?

Yanıbaşlarında binlerce kardeşi, kadın, çoluk çocuk bombalanırken, bu zengilik ve şatafat neden sınırlı bir bölgede hapsolmuş.

Rezidansların yüzüncü katında şampanyalarını eskortlar eşliğinde yudumlayan feraceli şeyhlerin vicdanları hiç mi sızlamıyordu.

Allah’ın müslümanlara lütfu enerji kaynaklarının geliri, bir tek bu şeyhlere mi aitti ki diğer gariban müslümanlar çadılarda ailecek bombalanıyordu.

Cevabını bilmeyen yok.

Maalesef oralı olan da olmadığı için raconu kesmek yine Cenab-ı Allah’a kaldı.

Kırk yılda yarattıkları lüks ve şatafat balonu ve kutsal topraklardaki günahlar yaşam tarzı, mazlumların ahının neticesinde yerle bir oldu.