Derenin taşı - Derenin kuşu

Son yıllarda ekonomik olarak girilen dar boğazın pek çok nedeni olsa da bir nedeni de aşağıdaki hikaye olabilir.

İş adamları toplantısında, çay-kahve arasında dinlediğim trajik tiyatroyu anlatayım.

Diyorki, kelli felli işadamı abimiz.

Ben bir iş adamıyım. 

İlk hedefim kar etmek. 

İşlerimi büyütmek. 

Ucuza işçi çalıştırıp, rakiplerimin önüne geçmek.

İşçinin milliyeti, ırkı, dini beni pek ilgilendirmez.

Ben işletmemdeki karlılığa ve verime bakarım.

En ucuza, en kalitelesini mal etmenin peşindeyim. Pazarda aranan ürünü en ucuza üreterek, rakiplerimin önünde olmalıyım.

Vergiyi mümkün oldugunca az ödeyip, mümkünse hiç, en ucuz finansmana, en kolay yoldan ulaşmaliyim.

Finansman dedim de aklıma geçen sene aldığım kredi geldi.

Yüzde 10 faizle kamu bankasından milyon liralık yatırım kredisi aldım. 

Banka uyanık tabi krediyi benim hesabıma göndermedi.

Yapacağım üretim için alacağım hammaddenin faturasını istedi. 

Ödemeyi de direk faturayi kesen şirkete yaptı.

Eeee banka uyanıkta biz değil miyiz?

Fatura kesen şirketten malı almadım, başkasına satmasını rica ettim.

O da ufak bir avanta karşılığında, bankanın ona gönderdiği yatırım kredimi arka kapıdan bana geri verdi.

Şimdi yüzde 10 faizden aldığım krediyi, yine başka bir kamu bankasına, yüzde 60 faiz ile geri yatırdım.

Üretim işini de belirsiz bir tarihe erteledim.

Lakin, üretim yapsam; işçi maaşları, vergiler ve diger masrafları çıktıktan sonra kazanacağımın 10 katını taş atmadan faizden kazandim.

Eee, ben niye baskasina oy vereyim.

Derenin taşı ile derenin kuşunu vurmaya devam ettiğimiz sürece, kriz sarmalından çıkmamız pek mümkün değil gibi.