KMH terörü

Eskişehir’de bir kamu bankasının müdürü ile tanışmıştım.

Müşteri olarak başlayan irtibatımız, hemşeri olduğumuzdan ahbaplığa dönüştü.

Hatta öyle bir ahbaplık kurduk ki bankanın temsil giderlerini tavan yaptık.

Değil sadece beni, yakın arkadaşlarımı da ağırlıyordu sağolsun.

Yeyip içtikten sonra, uzun muhabbetin ardından, hesabı istediği garsona bahşişi verdikten sonra, “oğlum yemek fişi kes” diye de uyarırdı.

O zamanlar, KMH (Kredili Mevduat Hesabı-vadesiz mevduat hesabınıza bağlı çalışan bir tür kredi ürünüdür) limitleri pek yüksek değildi.

Belki yarım belki de bir maaştan fazla değildi.

İşlerimiz iyi olduğu için de pek ilgilenmezdik, KMH limiti ile.

Banka müdürü ile arkadaş olmamız, bize KMH kıyağı olarak geri döndü.

Maaşımın on katı limit tanımladı bana ki hiç bir arkadaşımda yoktu öyle bir limit.

Dedim ya, o zaman işlerimiz iyiydi.

Maaşlarınız yeterli olması hasebiyle, KMH limitini kullanmak aklımıza gelmezdi.

Artık durum değişti.

Limitleri zorluyoruz.

Maaşın on katı limit bana mısın demiyor.

Fakat başka bir vahim sorun daha belirdi.

KMH faizi.

Yatan maaş, artık KMH faizine yetmiyor.

Anında yutuyor maaşı.

Artık nasıl bir faiz modeli ise, Tonyalı Maraz Ahmet’in ruhuna fatiha okutturacak noktaya geldi, Kıymetli Müdürümün KMH numarası.