Polis

Yıllarca Nivcörsi ve Nivyork bölgesinde yaşadım. Hem okudum hem de çalıştım. Örfi idareyi sıkıntıya sokacak bir davranışım olmadı. 

Çalıştık, kazandık, yedik, içtik.

Hattı zatında bizim gibi göçmenlerin, göçtükleri yerde sorun yarattığı pek görülmez. 

Daha ürkek yaşarlar.

Yerli ahali her ne kadar hoşlanmasa da pek sesini çıkarmaz.

Aynı ortamın periyodunda farklı frekansta yaşarlar.

Kamu ile göçmen dairesi dışında pek ilişkileri, işleri olmaz.

Memur olmak için başvuru yapacakları bir yer yoktur.

Nasıl emekli olurum, maaşım ne olur hesabı yapmazlar.

Kendi izole ortamlarında yaşamaya çalışırlar.

O da ellerinden geldiği kadar, eğer ki yaşamak denirse.

Ancak araç kullanmak zorundalar. Araba olmadan ne bakkala ne de işe gidebilirsiniz.

Dolayısıyla trafikte, polis yani kamu ile mecburen ilişki içine girerler.

Amerikan polisi ise maalesef çok serttir. Müsamaha sıfırdır. Özellikle zencilere ve göçmenlere karşı daha bir sert.

Basit bir trafik ihlali karşısında tetiğe basmaktan asla imtina etmez.

Beyaz Amerikalıya aynı sertlikte davranmasalar da, geçenlerde Avusturalyalı sarışın bir waspın üzerine gündüz vakti mermi yağdırmaktan imtina etmedi.

Aynı şekilde, Filistin konusunda hassasiyet göstererek kendini ateşe veren beyaz bir Amerikalıya yardım etmek yerine, yanarak eriyen vatandaşa silah çekti. 

Hayaller ve fırsatlar ülkesi Amerika’dan dönme nedenlerinden en önemlisi polisti.

Dün akşam, polis, Kavacık mevkiinde, basit bir trafik itiş kakışında, 1938 doğumlu, 87 yaşındaki İTÜ mezunu meşhur bir mimarımızı, lüks aracına ateş ederek öldürmüş.

Burayı da mı terk edeceğiz.