Rüyalar ülkesi Katar Kralı El-Sani’ye mektup

Türk halkı son dönemde fakirliğin dibini gördü.

Özellikle emekli kesim, tam anlamıyla giyotine gitmek üzere.

Almanya’da dolaşırken daha belirgin görüyorum fakirliğimizin dozunu.

Yüksek gelirli olmama rağmen, ben bile bir lokantada yemek yiyemiyorum Türkiye’de.

Bir çorba ve orta sınıf etli bir yemek, bin lira tutuyor ki daha kalitelisini Almanya’da daha ucuza yiyorum.

Almanya’nın ekonomisini elbette Türkiye ile karşılaştıracak değilim ama eğitimli nüfus yapısına bakınca, Türkiye’nln de hakkını vermek gerekir.

Parası olmasa da hayata bakış ve davranış kalitesi açısından, Türkler’in Almanlardan aşağı kalır tarafı yok. Özellikle soğuk savaşın yaşandığı, yarı gominis Türkiye döneminde yetişen Türkler, son derece kültürlü ve vicdan sahibi insanlar.

Duyduk ki Katar ve çevre emirlikler, büyük yatırımlara girmiş.

Rezidanslar inşa ediyorlarmış ki Dünya için bir çekim merkezi olmak istiyorlarmış.

Daha fazla kaliteli, donanımlı ve kültürlü nüfus çekmek istiyorlarmış ülkelerine ki hem sosyal hem kültürel hem de ticari hayat zenginleşsin Katar’da.

Taşıma suyla değirmen döndürmek istiyorlar anlayacağınız ama başarılılar bu konuda.

Aliecek oturma izni de veriyorlarmış.

Soğuk kış aylarında sahip oldukları sıcak iklimi avantaja çevirip, zengin ve kültürlü Avrupalıları misafir etmek istiyorlarmış.

Ama baltayı biraz taşa vurmuşlar diye duydum.

Ülke, onlyfansların çekim merkezi olmuş.

Gayrimeşrular dolmuş Katar’a.

Rezidanslara, bir tripod bir kameradan para kazanan kızlar yerleşmiş.

Katar, kaş yapayım derken göz çıkarmışa benziyor.

Henüz yolun başındalar.

Eğer ki Türk emeklisine çok uzun vadeli, faizsiz kredi ile az da olsa bir ikametgah maaşı verirseler, bizim kültürlü, vicdanlı ve donanımlı emeklilerimiz de Katar’a yerleşir.

Kışın üşümek zorunda kalmaz, Arap çöllerinin sıcaklığı ile doğalgaz faturasına feyk atarlar.