Suyun gücünü hafife alma: Ankara neden susuz?

Geçenlerde bir yazı yazmıştım.

“Mühendis kalmadı hukukçu verelim” diye.

Kimse umursamadı.

Mansur Başkan da umursamamış ki, en basit yerden ucuz bir gol yedi.

Belli ki, Mansur Başkan ve diğer hukukçu liderlerin ekibinde ciddi tecrübesi olan mühendis kadrosu bulunmuyor gibi.

Varsa yoksa adliyeden ya da yargıtaydan emekli olmuş tecrübeli hukukçular.

Belli ki, iktidarın yapacağı baskıyı bu yolla sönümlendirecekler. 

Kaçırdıkları şey, hukukçuların savunmacı zihin algoritması, mühendislerde hücumcu bir yapıya sahiptir.

Demirel bu önermeye ya da hipoteze güzel bir örnektir.

Özal ve Erbakan da mühendis zekasıyla, soğuk savaş dönemini az hasarla atlattı.

Demirel’in nasıl iktidarda kaldığını araştırsalar, doğru yolu bulacaklar.  

Demirel, bir damla petrolü olmayan altmışların Türkiye’sini, namerde muhtaç etmedi.

Tüp ve yağ kuyrukları olsa bile, elektrik her daim oldu.

Tek denklemli bir fonksiyon ile soğuk savaşın hırpaladığı Türkiye’yi, SU ve SU’yun gücü ile kayalara çarpmadan, en az hasarla limana bağlamayı başardı.

Bentlerin arkasında topladığı Suyu ve potansiyel enerjisini, tirübünler vasıtasıyla jenaratörlere aktararak  kinetik enerjiye dönüştürdü ve yerli ve milli ve de dışa bağlı olmayan elektrik enerjisi üretti.

Kıbrıs savaşında karşımıza çıkan ambargoyu, 1973’de Arap-İsrail savaşı neticesi yaşanan OPEC petrol krizini, SU ve SU’yun gücü ile aştı.

Prehistorik dönemlerde de, iktidarlar, SU ile tahkim ve takviye edildi.

Roma, Pers, Mısır, İnka medeniyetleri SU ile hayat buldu.

Osmanlı’da suyu keşfetti ancak geç kaldı ve parçalandı.

Hal bu iken, Ankara’nın su problemi yaşamasının nedeni açık seçik ortadadır.

Duyan duymayana, bilen bilmeyene haber versin.