Yemin edebilirim ama ispatlayamam

Doğu toplumları, oldum olası komplo teorilerine yakındırlar.

Hikaye dinlemeyi severler.

Aklı başında entelektüeller ise hiç bu topa girmez, analitik düşündüklerini zannederek komplocuları zeka problemli olarak tanımlarlar.

O sebeple, Türk entelektüeller rezalet çıkar da gülünç duruma düşerim diye çenelerini kapalı tutarlar.

Elbette tutamayanlar da yok değil.

Ben de benzer reflekslerle yetiştim.

Cevabını bilmediğim konularda fikir yürütmedim.

Ta ki Murat Yetkin’in “Meraklısı için Casuslar” kitabını okuyana kadar.

Bu kitabı okuduktan sonra, biraz cesaretim gelmedi değil.

Espiyonaj ve ters manyal operasyonlarını daha detaylı inceledim.

Arkadaşlarıma laf anlatamasam da fikir yürütmeyi bırakmadım.

Cevabını bilmediğim komploları anlatırken de salağa yattım.

Mesela, '15 Temmuz Fetullahçı kalkışmayı' cemaat yaptı dedik.

Türlü türlü sorulara muhatap olduk.

Aselsan'daki genç mühendis intiharları normal değil dedik.

Yok oydu buydulara muhatap olduk.

Aynı fay üzerinde iki ana deprem olmaz, dedik.

Sen ne anlarsınlara muhatap olduk.

Ülkemizde bir aydır yağan ve barajları ağzına kadar dolduran yağmur bulutlarının, dondurulup başka bölgelere taşındığını ve orada yağmurladığını söyledik.

'Saçmalama'lara muhatap olduk.

Dünyada henüz ardı ardına yani 24 saat arayla toplu okul katliamı olmamış ki biz hiç olmaması lazım dedik.

Fazla kısa video izlemişsinlere muhatap olduk.

Bugün, 4 mayıs sabahına Eskişehir'in yükseklerinde greyderlerin karlı yolları açmasıyla uyandık.

Kısacası, kazanın doğurduğuna inanan milletimizi kazanın öldüğüne inandıramadık.