Üretmek pahalı ithalata bakmalı

Önceki yazımda Cumhuriyetin özellikle sefalete karşı politikalarını ve sonuçlarını yazmıştım.

Günümüz ülke ekonomisine ve Milletin haline bakınca,

Ortaya büyük bir farkın ve çelişkinin çıktığı görülüyor.

Bu durumda yanıtını aramamız gereken soru,

Ulaşılan ekonomik kalkınmayı neden sürdüremedik,

Ne oldu da bu hallere düştük?

*

Yıl 1948-50, tamı tamamına 78 yıl önce,

Stalin’in tehdidi karşısında güvenemedik kendimize,

Yardım edin diye başvurduk, 

Çok değil 29 yıl önce ülkemizi elimizden almak isteyen Fransızlara ve İngilizlere.

Onlar da yardımın sahibi olarak gösterdiler ABD’yi.

Yardım almak için katıldık ABD’nin Marshall Planına.

Geldi heyetler Thornburg, Hilts, Barker…

Gezdiler ülkemizi yazdılar raporlarını.

Dediler ki yardım ederiz size, ama…

• Bugüne kadar uygulanan politika ve yapılanlar yanlıştır, terk edilecektir,

• Kurduğunuz fabrikalar, kapatılacak ya da satılacaktır,

• Diğer tüketim maddelerini üretmek pahalıdır, dışarıda ucuzdur. İthal edilmelidir, 

• Devlet sanayiden ve ekonomiden çekilecek, yerli ve yabancı özel girişime (sermayeye) ağırlık verilecektir.

…

*

Üstünden geçti yıllar,

24 Ocak kararlarında da karşımıza çıktı yine aynı kararlar.

Ve yine dediler ki,

Üretmek pahalı,bütün fabrikalar satılmalı, ithalata bakmalı…

Gerekçe ise çarpıcı,

Devlet, don gömlek yapmamalı.

*

Satıldı Cumhuriyetin fabrikaları, üretim tesisleri…

Tüketmeye başladık yabancıların ürettiklerini.

Yediğimizden giydiğimize, kullandığımıza kadar,

Her tarafımız oldu yabancı markalar.

Kendi üreticimiz yerine destek verdik ithalatla başka ülkelerin çiftçisine, sanayicisine,

Şimdi de soruyoruz, bu ekonomik krizler, skandallar, işsizlik niye.

*

Düne kadar kendine yeten güzelim yurdumuzda, 

Açlık ve yoksulluk sınırının altında yaşıyoruz doğduğumuz bu verimli topraklarda.

Bu koşullar ne bizlerin kaderi ne de koşulların gereği,

Cumhuriyet aydınlanması ve kalkınması yerine uyduğumuz egemenlerin nasihatleri.

Görmeliyiz,

Kopartılıyoruz tarihimizden, kültürümüzden, kendi gerçeklerimizden,

Tarlada, sanayide, üniversitede üretimden,

Uzaklaşıyoruz bağımsızlıktan, çağdaş uygarlık hedefinden…

Duymalıyız,

Çalmakta olan alarm zillerini,

Söz konusu olan ülkemizin, hepimizin çağdaş geleceği.

*

20yy da paylaşım savaşları ile yakıldı, yıkıldı insanlık.

Sonrasında ideolojilerle dengelenen dünyada yaşandı barış yılları,

Bugün yine paylaşım savaşlarına sürükleniyor insanlık,

Bu sefer dengeyi sağlayacak ideolojilerin yokluğunda,

Tek kutuplu dünyada tek adam diktatörlüğünün dengesizliğini yaşıyoruz.

Görüyoruz canlı yayınlarda,

Savaştan, ölümden kaçan kadınları, çocukları, insanları…

*

46 yıldır yaşıyoruz bu sömürü düzeninin içinde,

Siyasi partiler, ideolojilerine ve kendi gerçeklerimize yabancılaşma pahasına,

Baş rolü kapmak için yarıştılar Kapitalizmin bu oyununda.

Sonuçta ülkemizde kalmadı üretim, emek, refah, iş, aş ve huzur.

Yokluğu yaratan iktidarın yöntemi, şiddet ve güç gösterisi.

Adalet, barış, demokrasi mi?

Kapitalizmin de otokrasinin de kitabında yoktur yerleri.

*

Bu çıkmaz yol yakışmıyor,

İlkesi “Yurtta Barış Dünyada Barış”olan Türkiye Cumhuriyeti’ne.

Öncelikle yurtta barışı sağlamaktır siyasetin temel görevi,

Bizleri birbirine düşmanlaştıran inançlar ve kimlikler üzerine yapılan siyaset terk edilmeli.

Siyasi yelpazenin solunda olan partiler emekten ve halktan yana yapmalılar siyaseti,

Her alanda üretim ve hakça paylaşım olmalı politikalarının temeli.

Doğudan batıya, kuzeyden güneye ayrım gözetmeksizin kucaklamalı,

İnsan ve yurttaş ortak kimliğimiz ile hepimizi.

Özellikle de Cumhuriyetin sahibi olduğunu söyleyen siyasetinYeni Partisi.