Asgari ücret yeter de artar bile

Yeni bir yıla girdik.

Zor bir yıl geride kaldı.

İsrail ve Ukrayna meseleleri baş ağrıttı. Rusların çöküşü birçoklarını hayal kıtıklığına uğrattı.

13 yıllık iç savaşın ardından Esad rejimi düştü. 

Buna benze onlarca olay oldu.

Devamı da gelecek.

Biz kendi öz sorunumuza bakalım.

Asgari ücret.

Epey konuşuldu.

Yok 30 yok 40 bin denildi.

Açlık seviyesi temel alındı felan.

Eskiden şu kadar süt alıyordu ya da bu kadar çeyrek altın alıyordu, denildi.

Görünen o ki asgari ücret yıllar geçtikçe daha az süt, daha az ekmek, daha az çeyrek altın alacak.

Sıradan insanlar daha zor duruma düşecek.

Derken bir uygulama önüme düşmeye başladı.

Fiyatlar inanılmaz. 

Bin liralık sıradan bir montun daha iyisi, bu uygulamada yüz lira.

Enflasyon karşısında eriyen paramız, bu uygulamada bin kaplan gücünde. 

Ne istersen almak mümkün.

Ayakkabı, gömlek, çorap nerdeyse bedava.

Kargo da ücretsiz.

Eğer ki bu uygulama temel gıda ve temizlik malzemesi de satsa, asgari ücret sorunu kalmaz.

Az mıydı çok muydu tartışması biter.

Ancak, hem istenen ücreti veremeyen hem de beslenme sorununu çözemeyen kamu, tabiki hemen el attı da asgari ücretlinin bir nebze gülecek olan yüzü, asıldı.

Ücretsiz olan kargoya, üç yuro navlun eklendi.

Sipariş kısıtlaması getirildi.

150 yuroluk vergisizlik limiti de 27 yuroya düşürüldü.

İş adamları memnun, ücretli huzursuz.

Yerli malı yurdun malı felsefesini elbette destekliyoruz da, yerli insan yurdun insanı felsefesini oturtmadan bu işler yurdum insanının lehine işlemiyor.