Havada rötar rampada radar

10 günlük boykot bayramı bitti.

Allah bu bayramın süresini uzatanlardan razı olsun.

Otele felan gidemediysek de epeyce gezdik.

Uçak yolculukları hem güvenlik adına yapılan zorbalıklar hem 300 liralık çay-simit soygunu hem de rötar sebebiyle artık eziyet olduğu için uzaklara da gidemiyoruz.

Dolayısıyla karadan seyahat ettik.

Yiyecek ve içecekleri evde hazırlayıp, heybemizde taşıyarak masraflardan kıstık.

Konaklamaları da misafirhanelerde yapınca, değmeyin keyfimize.

Pek masrafımız oldu diyemem.

En çok parayı otoyol ve köprülere verdik. Demirel ve Özal’dan kalan yollara 30 lira verirken, yenilerine 300 liradan fazla ödedik tek seferde.

İstanbul’a giriş yoğun olunca, Kuzey Marmara'ya girelim dedik.

Az bir yol gitmemize rağmen, iki gişe geçtik ve 310 lira ödedik.

Bu fiyatlara hala alışamadık.

Birdahakine erkenden çıkarız da trafik yoğunlaşmadan bedava yoldan gideriz.

Başka çare yok.

Hoş bir tek benim gibi ayak takımı şikayet ediyor olacak ki pahalı yollar da ağzına kadar dolu idi.

Bu arada radara da dikkat ettim ki avlanmayalım.

Benden akıllı telefonumdaki uygulama sayesinde, radarlara yaklaşmadan uyarılar geldi de ceza meza yemedim.

Yokuş aşağı rampaya kurulan radar ki bu aralar nedense uygulama yokuş aşağı, tuzağından bile ceza yemeden yırttım.

Ama şehir geçişlerinde 60-70 ile yediğim cezalar, hala iadeli-taahhütlü posta ile can yakmaya devam ediyor.