Türk kadınının adı olmadığı gibi yaşam hakkı da yok!

Bugün 12 Mart…

Yani Dünya Kadınlar Günü’nün üzerinden sadece 3 gün geçti. Üç günde gazete manşetlerini süsleyen kadın cinayetleri haberleri, Türkiye’de kadın olmanın ne demek olduğunu bir kez daha hatırlattı. Sadece üç günde tüm gazetelerde yer alan ve erkekler tarafından işlenen filmlere konu olacak kadın cinayetleri haberleri gördük.

8 Mart vesilesi ile kelli felli yöneticiler, siyasiler, kurumlar süslü püslü görseller hazırladı, afişler bastırdı, kadınlara verilen değerlerden dem vurdu. Ağdalı ağdalı konuşmalar hazırlandı.  Cennetin anaların ayakları altında olduğu hatırlatıldı. Türk kadını yere göğe sığdırılamadı. Ama 8 Mart Dünya Kadınlar gününde yaşadıklarını haykırmak isteyen kadınlar meydanlara alınmadı. Ama olsun Türk kadını kocası, sevgilisi, babası ya da erkek kardeşleri tarafından öldürülüp tabutlara sığdırıldı. 

9 Mart’ta Antalya’da 26 yaşındaki Sevcan Hemşire 2 ay önce evlendiği eşi tarafından satırla doğrandı. Erkek cinayetine tepki için tabutunun erkeklerin omuzuna alınmasına izin vermedi kadınlar. Son yolculuğuna kadınların omuzunda taşındı. 

“Böyle vahşet olur mu?” derken İzmir’den bir cinayet haberi geldi. Ödemiş ilçesinde 27 yaşındaki Fatma Kara, eski sevgilisi tarafından sokak ortasında dövülerek katledildi. Eski sevgili O.G,  genç kadının kafasını defalarca yere vurarak Fatma’yı katletti. Üstelik o eski sevgilinin daha önce de genç kadını darbettiği bu nedenle de uzaklaştırma kararı verildiği ortaya çıktı. 

Kadınlar kendini koruyamıyor ama bu olayda da görüldüğü üzere devlet de kadınları koruyamıyor. Hiç kimse Türk kadını güzellemesi yapmasın, çünkü hiç kimse kadına değer vermiyor ve koruyamıyor. Rahmetli Duygu Asena’nın 1987 yılında kaleme aldığı “Kadının Adı Yok” kitabının üzerinden neredeyse 40 yıl geçti. Kadının adı hala yok ama güvenliği de yok. 

Bir daha “Türk kadını şöyle değerli, Türk kadını böyle değerli… ” diyen bir erkek görürseniz ağzının ortasına kürekle vursanız yeridir.