8. Yargı Paketi nedir? Ne değildir?

Carl Gustav Jung “İnsan yaptığı şeydir, yapacağını söylediği şey değil” demişti. Hükümetin her yeni yargı reform paketinde Jung’un bu sözü aklıma gelir. Çünkü daha önce yedi kez yargı reform paketi hazırlanarak adaletin daha iyi işlemesi için umutlar dağıtılmış ancak her seferinde yargı reformlarına rağmen yargı hizmetlerine erişimde iyileşme sağlanamamıştır. Birkaç örnek vermek gerekirse;

Türkiye’de kadın cinayetleri azaldı mı? Hayır.

Kanuna aykırı gözaltı ve tutukluluk ortadan kalktı mı? Hayır.

Kiracı ev sahibi uyuşmazlıklarında sorun çözülüyor mu? Hayır.

Makul sürede davalar bitiriliyor mu? Hayır.

O halde yapılan yargı reformlarının hiçbirisinin adalete erişimde bir çözüm sağlamadığını kabul etmemiz gerekiyor. 8. yargı paketi de bir çözüm getirmeyecek. Başka bir deyişle her reform sonrası adaleti daha kötüye götürmeyi başaran bir ülkeyiz. 

Peki neden? 

Her reform iddiasından sonra yıllardır söylediğim gibi YARGI BAĞIMSIZLIĞI SAĞLANMADIĞI MÜDDETÇE YAPILACAK TÜM DÜZENLEMELER KAĞIT ÜZERİNDE KALMAYA MAHKUMDUR VE BU ÇERÇEVEDEKİ HİÇBİR DÜZENLEMEDEN REFORM ÇIKMAZ. Başka bir deyişle yargıdaki asıl sorun mevzuat değil uygulama ve uygulayıcılardır. Ancak tüm bunlar için aciliyetle yapılacak şey Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun yapısının değişmesidir. Şu anda HSK tamamen siyasi iktidar tarafından üyelerinin belirlendiği yapıdadır. Siyasallaşmıştır. Bu ise siyasi iktidar tarafından beğenilmeyen kararlar verildiğinde kararı veren yargıcın sürgüne uğramasına sebebiyet vermektedir. Coğrafi teminatı olmayan hâkim ve savcılar sürgün tehdidi altında karar vermektedir. Tüm reformlara rağmen bu tehdit altındaki hâkim ve savcılar görünüşte dahi bağımsız olmadığından siyasi iktidarın baskısına açıktır. Özetle ana sorun mevzuat değil, zihniyettir. Yargı benim olsun, beğendiğim kararlar verilsin zihniyeti geçerli olduğu sürece yargıda reform yaşanamaz. Yapılacak bu şekildeki düzenlemeler sadece pansumandır. 

Bu sebeple bu yargı reform paketlerinin hiç birisinin ülkemize adalet getirmeyeceğini üzülerek yazıyorum.  

Jung’un sözünü tekrar ediyorum. 

“İnsan yaptığı şeydir, yapacağını söylediği şey değil”