Peki şimdi CHP neler yapacak?

1961'den bugüne kadar uzanan uzun siyasi yolculukta Cumhuriyet Halk Partisi; darbeler gördü, kapatıldı, yeniden açıldı, seçimler kaybetti, seçimler kazandı, ağır politik bedeller ödedi. Yanlış yaptı, eksik yaptı, zaman zaman milletin beklentisini doğru okuyamadı. Bütün bunlar siyasal tarihin doğal muhasebesidir.

Fakat bütün bu uzun tarih boyunca Cumhuriyet Halk Partisi'nin kurumsal hafızasına kazınmış bir gerçek vardı.

Partinin adı hiçbir zaman yolsuzlukla, hırsızlıkla, rüşvetle ve irtikâpla anılmadı.

Politik tercihler eleştirildi.

Liderleri tartışıldı.

Programları beğenildi ya da beğenilmedi.

Ancak Cumhuriyet Halk Partisi'nin kurumsal kimliği; kamu malına el uzatanların, kişisel menfaatini milletin menfaatinin önüne koyanların adresi olarak görülmedi.

İşte bugün yeniden dönmemiz gereken yer tam da burasıdır.

Çünkü siyasetin en büyük sermayesi yalnızca oy değildir.

Güvendir.

Güven ise sözle değil, ahlakla inşa edilir.

Cumhuriyet Halk Partisi önce başını kaldıracaktır.

Sonra kendisini arındıracaktır.

Arınmak; kişileri tasfiye etmekten ibaret değildir.

Arınmak; siyasetin dilini, yöntemini ve ahlakını yeniden Cumhuriyet'in kurucu değerleriyle buluşturmaktır.

Milletin vicdanını yaralayan her görüntüden uzak durmaktır.

Hukukun önünde herkes için aynı ölçüyü savunmaktır.

Kim olursa olsun, hangi makamda bulunursa bulunsun, kamu vicdanını zedeleyen hiçbir davranışın arkasında durmamaktır.

Çünkü Cumhuriyet Halk Partisi'nin en büyük gücü, makamları değil, ilkeleridir.

Bugün Türkiye'nin ihtiyacı yeni sloganlar değildir.

Yeni bir güven iklimidir.

Ekonominin yeniden ayağa kalkması için üretim odaklı bir kalkınma modeline ihtiyaç vardır.

Sanayi yeniden planlanmalıdır.

Tarım yeniden millî güvenlik meselesi olarak ele alınmalıdır.

Üreten çiftçi desteklenmeli, gençlerin girişimciliği teşvik edilmeli, emeğin karşılığı enflasyon karşısında korunmalıdır.

Vergi sistemi, yükü dar gelirlinin omzuna bırakan anlayıştan kurtarılmalıdır.

Devlet; vatandaşın sırtında yük değil, vatandaşın önünü açan güçlü bir kurum hâline gelmelidir.

Cumhuriyet Halk Partisi, sosyal devleti yeniden ayağa kaldırmalıdır.

Hiçbir çocuk yoksulluk nedeniyle eğitiminden vazgeçmemelidir.

Hiçbir genç umudunu başka ülkelerde aramak zorunda kalmamalıdır.

Hiçbir emekli, yıllarca çalışmasının karşılığında geçim derdiyle baş başa bırakılmamalıdır.

Hiçbir kadın, fırsat eşitsizliği nedeniyle hayallerinden vazgeçmemelidir.

Ancak bunların hiçbiri yalnızca vaatlerle gerçekleşmez.

Cumhuriyet Halk Partisi önce kendi içinde liyakati hâkim kılmalıdır.

Parti yönetiminde, belediyelerde ve örgütlerde ehliyet ile sadakat arasındaki tercih, daima ehliyetten yana kullanılmalıdır.

Görevler yakınlığa göre değil, yeterliliğe göre verilmelidir.

Cumhuriyet'i kuran kadroların en büyük mirası budur.

İlçe başkanından mahalle temsilcisine kadar herkes kendisini bu büyük yürüyüşün asli unsuru olarak hissedebilmelidir.

Siyaset, birkaç kişinin değil; milyonların ortak aklıyla yapılmalıdır.

Türkiye'nin önünde yeni bir yüzyıl duruyor.

Bu yüzyılda Cumhuriyet Halk Partisi yalnızca muhalefet eden değil, çözüm üreten; yalnızca eleştiren değil, umut veren; yalnızca geçmişi anlatan değil, geleceği kuran bir anlayış ortaya koymak zorundadır.

Bunun yolu ise çok açıktır.

Temiz siyaset…

Şeffaf yönetim…

Liyakat…

Üretim ekonomisi…

Sosyal adalet…

Hukukun üstünlüğü…

Demokrasi…

Ve en önemlisi; Cumhuriyet'in kurucu ahlakına yeniden sahip çıkmak…

Cumhuriyet Halk Partisi iktidarı önce kendi vicdanında kurmalıdır.

Çünkü vicdanlarda kurulamayan hiçbir iktidar, sandıkta kalıcı olamaz.

Bugün yapılması gereken; geçmişin yüküyle kavga etmek değil, geçmişten güç alarak yeni bir sayfa açmaktır.

Başımızı yeniden dik tutacağız.

Kendimizi yeniden milletin vicdanına emanet edeceğiz.

Arınacağız.

Birleşeceğiz.

Üreteceğiz.

Ve Cumhuriyet'in ikinci yüzyılını, kurucu değerleri yeniden ayağa kaldıran güçlü bir sosyal demokrasi anlayışıyla taçlandıracağız.

Çünkü Cumhuriyet Halk Partisi'nin gerçek iktidarı, yalnızca seçim kazanmak değil; yeniden milletin güvenini kazanmaktır...